'Het komt goed als wij onszelf als branche echt serieus gaan nemen' | 29 maart 2018

'Het komt goed als wij onszelf als branche echt serieus gaan nemen'

IKK doet de gemoederen hoog oplopen in de branche. De negatieve berichten vliegen je om de oren. Nu ben ik zelf een optimistisch mens, zie ik overal kansen en heb ik een grote hang naar kwaliteit. Ik word reuze gelukkig als ik op een locatie loop en zie hoe investeringen in kwaliteit zichtbaar worden. Zo hebben wij de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in video interactie training, groene buitenspeelruimten en muziek op schoot. Alles valt op een onverwacht moment op zijn plek en medewerkers zijn door enthousiasme gedreven op een nieuwe manier aan het werk. De basis van deze positieve houding is een groot vertrouwen in mijn medewerkers en het geloof in de kracht van onze organisatie.

Toch heb ik als ras optimist een schaduwkant. Ook ik loop wel degelijk frustraties op. En nu ik toch persoonlijk aan het worden ben, ik kan heel slecht tegen “WANTROUWEN”. Dat is zo’n negatieve energieslurper. Tot een bepaalde hoogte kan ik het negeren, onderdrukken zelfs. Nu ik er even bij stilsta tijdens het schrijven van deze blog, weet ik dat ik me nog kan beheersen. Ik blijf optimistisch. 

De positieve uitwerking van IKK zie ik dan ook zeker. Het mentorschap geeft meer body aan de functie van de pedagogisch medewerkers. Ik zie het ontstaan in het contact tussen medewerkers en ouders. We hebben daarnaast onze observatiemethode weer eens tegen het licht gehouden en verbeterd. Zo kunnen wij kinderen beter volgen in hun ontwikkeling.

Eigenlijk ben ik er van overtuigd dat alle IKK maatregelen bij kunnen dragen aan een hogere kwaliteit van de kinderopvang. Het mentorschap, de pedagogisch coach, een kleinere ratio, vaste gezichten et cetera. Allemaal goede zaken! MAAR WAAROM GEPAARD MET ZOVEEL REGELS DIE GEBASEERD ZIJN OP WANTROUWEN?! Alles keurig meetbaar en controleerbaar dat wel, maar zo niet passend in onze praktijk. Het werk met kinderen vraagt om ruimte, flexibiliteit, meebewegen, je steeds opnieuw afvragen wat nodig is. Dat kan van moment tot moment iets anders zijn. Dit van mensen verlangen en tegelijkertijd van hen eisen dat alles aan starre regelgeving voldoet, is onverenigbaar. En erger nog: dit doet de kwaliteit geweld aan!

Aansluiten bij het ritme van de kinderen. “Dat jij nu pas je flesje wilt past niet binnen de vooraf vastgestelde tijdsblokken”.

Goede kwaliteit en een extra medewerker voor alle groepen. “Nee, zet maar standaard een extra medewerker op je babygroep. Ja, maar dat is niet nodig. De helft van de baby’s slaapt nu en bij de dreumesen kunnen we wel wat extra handen gebruiken tijdens hun verschoonmoment”. Helaas, BKR houden we op groepsniveau in plaats van dit op locatieniveau te organiseren. Nee, zelf nadenken en keuzes maken, dat vertrouwen we onze pedagogisch medewerkers niet toe. 

Wat hebben we nog in het vooruitzicht? Het verwijt dat onze prijzen meer omhoog gaan dan de overheid ons heeft voorgerekend. Groot capaciteitsverlies door de nieuwe BKR in combinatie met personeelstekorten en faillissementen door de kosten die uit de hand lopen.
“Wat een pessimistisch toekomstbeeld Mark”. Nee, het komt goed! Het komt goed als wij onszelf als branche echt serieus gaan nemen, met één mond leren spreken en pal gaan staan voor wezenlijke kwaliteit. Dan kan er niemand meer om ons heen. Kom op mensen, zet hem op! Beetje vertrouwen in elkaar doet wonderen. Draai anders eens een dagje mee op een groep en observeer de kinderen en je medewerkers. Dan weet ik zeker dat je het ineens weer snapt en alles op zijn plek valt.

Mark Siep
Plukkebol Kinderopvang